Jak sprawdzić zawór bezpieczeństwa?

Szybka odpowiedź: trzy podstawowe sposoby testowania a Zawór bezpieczeństwa

Aby zapewnić zawór bezpieczeństwa działa prawidłowo, należy go przetestować przy użyciu jednej z trzech podstawowych metod: Testowanie ręcznego podnoszenia za pomocą fizycznej dźwigni, Testowanie na ławce na dedykowanym stanowisku badawczym, lub Testowanie na miejscu (znane również jako testowanie online) przy użyciu precyzyjnych narzędzi wspomagających hydraulicznie.

Testowanie to nie tylko kontrola operacyjna; jest to wymóg regulacyjny. Na przykład Sekcja VI i VII ASME należy zapewnić określone odstępy czasu na te testy, aby zapobiec zatarciu elementów zaworu na skutek korozji lub osadzania się minerałów. Zaniedbanie tych procedur może prowadzić do katastrofalnej awarii w przypadku wystąpienia nadmiernego ciśnienia.

Metoda 1: Test ręcznej dźwigni podnoszenia

Jest to najbardziej podstawowa forma weryfikacji a zawór bezpieczeństwa działa. Większość zaworów przemysłowych jest wyposażona w ręczny uchwyt lub „dźwignię próbną” zaprojektowaną właśnie do tego celu.

Zasada 75% dotycząca testowania ręcznego

Nigdy nie wolno pociągać za dźwignię w układzie zimnym lub bezciśnieniowym. Większość producentów określa, że ciśnienie w układzie musi wynosić co najmniej 75% ustawionego ciśnienia zanim zostanie pociągnięta dźwignia. Na przykład, jeśli Twój zawór bezpieczeństwa jest ustawione na 100 PSI, przed testowaniem system powinien mieć ciśnienie 75 PSI. Ciśnienie to zapewnia niezbędną siłę nośną, która zapobiega ponownemu uderzeniu dysku zaworu w dół i uszkodzeniu delikatnych powierzchni uszczelniających.

• Pociągnij dźwignię do pozycji całkowicie otwartej.
• Przytrzymaj przez kilka sekund, aby wypłukać zanieczyszczenia.
• Zwolnij go i upewnij się, że natychmiast zatrzasnął się i nie wycieka.

Metoda 2: Testowanie na stanowisku badawczym (złoty standard)

Testowanie na stanowisku laboratoryjnym to najdokładniejszy sposób sprawdzenia dokładnego ciśnienia „pop” i ciśnienia resetowania a zawór bezpieczeństwa . Wymaga to wymontowania zaworu z rurociągu i zabrania go do certyfikowanego warsztatu.

Konfiguracja testów na stanowisku badawczym

Zawór jest montowany na stanowisku testowym, które wykorzystuje powietrze, azot lub wodę do symulacji ciśnienia w układzie. Technicy powoli zwiększają ciśnienie, aż do zawór bezpieczeństwa otwiera się.

Metoda 3: Testowanie na miejscu lub online

W przypadku dużych zakładów, w których wyłączenie kotła jest zbyt kosztowne, Testy na miejscu jest rozwiązaniem. W tej metodzie wykorzystuje się specjalistyczne urządzenie hydrauliczne do podciągania trzpienia zaworu, gdy system jest nadal uruchomiony.

Jak działają obliczenia in-situ

Komputer oblicza zawór bezpieczeństwa nastawę poprzez połączenie istniejącego ciśnienia w układzie z siłą wywieraną przez narzędzie hydrauliczne. Na przykład, jeśli w układzie panuje ciśnienie 80 PSI, a narzędzie hydrauliczne przykłada siłę o wartości 20 PSI, aby spowodować pęknięcie, ustawione ciśnienie zostaje potwierdzone na poziomie 100 PSI. Pozwala to na weryfikację bez konieczności osiągnięcia pełnego ciśnienia zadanego w kotle, co zmniejsza ryzyko.

Krytyczne środki ostrożności podczas testowania

Ponieważ zawór bezpieczeństwa uwolnienie jest gwałtowne i głośne, należy przestrzegać określonych protokołów bezpieczeństwa, aby chronić personel:

• Ochrona słuchu: Pękający zawór może przekroczyć 120 decybeli.
• Orientacja rozładowania: Upewnij się, że rura odprowadzająca jest skierowana z dala od chodników.
• Kneblowanie: Jeśli testujesz wiele zaworów na jednym złączu, stosuje się „dławiki testowe”, aby utrzymać pozostałe zawory zamknięte. Krytyczne ostrzeżenie: Nigdy nie dokręcaj zbyt mocno nakrętki, gdyż w przeciwnym razie wygniesz trzpień zaworu.

Kiedy należy przetestować zawór bezpieczeństwa?

Częstotliwość testów zależy od wagi usługi. Zawór w systemie czystego powietrza wymaga rzadszej konserwacji niż zawór w przewodzie chemikaliów powodujących korozję.

• Wysokociśnieniowe kotły parowe: Często wymagają ręcznego testu co 6 miesięcy i coroczną próbę pełnego ciśnienia.
• Kotły grzewcze: Zwykle wymagają ręcznej kontroli raz w roku przed rozpoczęciem sezonu grzewczego.
• Zbiorniki ciśnieniowe: Częstotliwość przeglądów wynosi zwykle od 2 do 5 lat w zależności od lokalnych przepisów prawnych.